از همه با کلاس تر و فهمیده تر و خوش سلیقه تر و مهربون تر و خانوم تر و با فضیلت تر توی خانواده ما زن دایی بابام بود که منو از همون کوچیکی که نه بر و رویی داشتم و نه زبان شیرینی،برای پسر کوچیکش که هم با کلاس بود هم خوشگل و پولدار و مهربون و فهمیده و کلی تریپ ladies first و اینا میذاشت میخواست.ولی خب از همه خنگتر و بد سلیقه تر و کم هوشتر و نامهربون تر و بدتر توی خانواده ما همین پسر کوچیکه اش بود که وقتی من گفتم نه و من قصد ازدواج ندارم و میخوام درسمو بخونم و اینا...گفت:عمرا"...بعدم یه سال بعدش رفت یه زنی گرفت که هم بر و رویی داشت و هم شیرین زبون بود خیر سرش!!!...هیچی.همینطوری یادش افتادم الان؛شب امتحانی خاطرات تلخ زندگیم یهو جلو چشمم پرید!!!

---

-ای رفته تا دور دستان...

آنجا بگو تا کدامین ستاره ست که

                                  شب فروز تو خورشیدپاره ست؟

               نگفتی هم نگفتی.باور کن این فقط یه کنجکاویه ساده ست.چندان ربطی

                                                         به من نداره.

                                                                            بچه غول-زمستان 85

---

عمیق ترین نوستالوژی یک شب زمستانی:همین الان دیدم تقویم روی میزم روی صفحه ۳۰ آذر مونده...

---

پ/ن:هی! از آخر من نفهمیدم تو روزهای برفی با عینکت چیکار میکنی؟...